Nu WIJ!

Hoe het ook gelopen is, het is gelopen zoals het liep. Hoewel goed en fout vaak ‘gezamenlijk’ afgesproken bedenksels zijn, zijn er zowel dingen goed als fout gelopen en dat kunnen we voor nu maar beter even accepteren. Dat wil echter niet zeggen dat we in alles op dezelfde voet door moeten gaan of dat we het tij niet zouden moeten of kunnen keren. Sterker nog: willen we ons beter voelen en gezond verder ontwikkelen, dan zullen we onze opgedane kennis en ervaring moeten inzetten om in balans te blijven.

Waar ik het over heb? Nou, zowel over persoonlijke crises als over dé crisis waarin we nu gezamenlijk verkeren.

Tijdens een crisis is het leven nu niet bepaald gemakkelijk te noemen. Langzaam maar zeker worden we ons bewuster van de emoties die uit deze situatie naar voren komen en die we vervolgens zelf zullen ‘moeten’ transformeren tot een actie die ons, al is het misschien op een andere manier dan we tot op heden gewend waren, toch weer een stuk verder in onze ontwikkeling brengt. Want dat is wat de mens wil: betekenis vinden door te ontwikkelen en streven naar een hogere intensiteit van beleven.
Dat we nog niet helemaal kunnen overzien waar het naartoe gaat of wat we er precies aan kunnen doen, hoort nu eenmaal bij emotionele momenten die soms zo overweldigend kunnen zijn dat we onmacht ervaren. Of het nu over kleine dingetjes gaat of over hele grote zaken.

Gelukkig hebben grote denkers en  dito bewegingen ons de laatste decennia laten zien dat we het geluk in onszelf kunnen vinden en dat we dus eerst voor onszelf moeten gaan. Na de periode van de verzuiling was dat voor heel veel mensen een hele verademing en zo belandden we in de tijd van ontzuiling die uiteindelijk her en der flink doorschoot in individualisatie. Niet dat deze periode per definitie slecht was, nee, want het was een ontwikkeling waarin heel veel over onszelf hebben kunnen leren. We hebben er o.a. van geleerd dat we eerst van onszelf moeten leren zorgen voordat we  voor een ander kunnen (leren) zorgen. En we hebben daarin ook de kans gekregen om onze passie te leren kennen en de talenten en kwaliteiten op te diepen die ons daar naartoe kunnen leiden. Zo hebben we onze spreekwoordelijke rugzak vol kunnen stoppen met positief geladen bagage, waarmee we nog lang ons voordeel kunnen doen.

En op een dag kwamen we er ineens achter dat we wel heel erg met onze eigen passie bezig waren geweest. We waren zo enthousiast over onszelf geraakt dat we maar door waren gedenderd in het najagen van onze eigen dromen, wensen en passies en ineens stonden we er helemaal alleen voor, omdat bleek dat anderen ook zo hun passies najoegen. Het botste en het knalde omdat we elkaar soms niet meer begrepen of omdat we soms gelijke passies bleken te hebben waardoor we elkaar in de weg leken te zitten. De al dan niet half-bewuste vervulling van vooral onszelf had ons blind gemaakt waardoor er geen plaats voor een ieders passie, wens of droom was. Als dollende kleine kinderen denderden we maar door waardoor we ineens knalhard op onze snufferd gingen. Pats, boem en au!

En nu staan we  daar dan met onze passies, zelfkennis, persoonlijke kwaliteiten en zelfvervulling……

NU WIJ“De afzonderlijke raderen van de machine zijn los van elkaar gaan staan, waardoor het mechanisme zijn kracht is verloren. Desondanks is er aan de capaciteit van de raderen niets veranderd. We zullen de machine daarom gezamenlijk weer helemaal in elkaar moeten zetten en dat is best lastig als je bedenkt dat zelfs het kleinste radertje daarin niet mag ontbreken. Daar is aandacht voor nodig.”

Hoewel heel veel mensen na jaren van zelfontwikkeling toch niet bepaald het gevoel blijken te bezitten dat ze als eenling werkelijk het verschil kunnen maken, is het nu toch de hoogste tijd om in te gaan zien dat we onze verzamelde kennis en onze ontwikkelde kwaliteiten beter als in elkaar grijpende radertjes samen kunnen laten werken, zowel ten gunste van onszelf als van onze omgeving.  Daar moeten die radertjes dan ook wel een plaatsje voor krijgen en onderling beseffen dat de een niet zonder de ander kan.
Erken dat wat je in huis hebt waardevol is, laat het zien, deel je inzichten en je kennis met anderen en sta open voor die ander; luister en kijk, zodat die ander jou kan verrassen met zijn inzichten en kwaliteiten. Complimenteer en je zult geïnspireerd raken als je ervaart dat het aloude delen tot optellen en vermenigvuldigen kan leiden. Een prettige samenwerking of samenleving ontstaat vanuit die wederkerigheid.

Houd daarbij dan ook in de gaten dat er meer mogelijk is dan je zou denken. Ook ik heb vaak gedacht dat ik een roepende in de woestijn was, maar door te blijven geloven in dat waar ik voor sta en daarin te volharden heb ik ervaren dat voor mij eerder ondenkbare ‘werelden’ werkelijk bijeen konden komen om van elkaar te leren en elkaar te versterken. En dat geeft je een boost.
Verantwoordelijkheid nemen en dragen voor die eigen capaciteiten is niet altijd even gemakkelijk, ook al ken je ze nog zo goed, maar dat jij als eenling daar samen met anderen het verschil mee kunt maken is absoluut een feit.

Dus: Is het gemakkelijk om in tijden van tegenslag je weg te vervolgen? Nee! Is het mogelijk? Ja!

Een crisis kun je bestrijden of beheersen door te erkennen dat die er nu eenmaal is en tegelijkertijd te beseffen dat alle (eerder ontwikkelde) elementen aanwezig zijn om er ook weer uit te komen, als je die gesterkt door het geloof daarin maar evenwichtig samen wilt laten werken en de intentie hebt om stappen te zetten.
Er is meer dan alleen het probleem, en de ontwikkeling die voor die tijd plaatsvond kan daarin behulpzaam zijn.  Het snijdt dus geen hout als je de moed laat zakken en niet (meer) wilt geloven dat jij het verschil kunt maken. Dat kan wel degelijk als je als individu je talenten en kwaliteiten al maar een beetje kent en inziet dat je aan je innerlijke balans zult moeten blijven werken. Als het IK inziet dat het de hoogste tijd is om, met gebruik van al zijn talenten, te delen in een evenwichtig te vormen WIJ zijn we al een eind op weg.

Praktisch betekent dit nogal wat, want wie het geluk zoekt en er iets van vindt zal ontdekken dat het gedeeld wil worden met anderen die deel uitmaken van het grote(re) geheel waarin wij allen bestaan. En daarbij: twee weten er meer dan één.

Laat de raderen maar draaien. Nu WIJ!

Dit bericht is geplaatst in Burnout, Counselling, crisis, Hulpverlening, persoonlijke crisis, Persoonlijke ontwikkeling, Samenwerken, Zingeving en getagd, , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

2 Reacties op Nu WIJ!

  1. Klazien zegt:

    Mooi, geeft een mooie overdenking, even laten inwerken..maar in samenwerken ligt de kracht..succes!

  2. E.Bus zegt:

    Het is wederom een diepzinnig lezenswaardig stuk. Ook een bemoediging voor hen die nu in een uitzichtloze positie verkeren.
    Juist in de huidige tijd waarin veel mensen lijden onder de crisis, komt dit als een oproep tot samenwerking.
    Voor hen die de mogelijkheid hebben mee te werken aan een veranderende samenleving,
    een oproep zich daadwerkelijk in te zetten en meer wij gericht te gaan denken.
    bedankt Jaap,
    E, Bus

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *